Μπορεί η επιδημία – και όχι ευτυχώς προς το παρόν πανδημία – να προκαλεί οικονομική …μόλυνση και στην Ελλάδα, όμως, οι προβλέψεις για μια ασσύμετρη απειλή για την ναυτιλία, τον τουρισμό και κατ΄επέκταση για τις μεταφορικές δραστηριότητες έχουν μείνει σε θεωρητικό επίπεδο ( τουλάχιστον ως προς τις αρχικές προβλέψεις που τρόμαξαν την Παγκόσμια Οικονομία).
Σαφώς, τα πρώτα κύματα χτυπούν τον τουρισμό και την ναυτιλία, όμως το μόνο που μένει είναι να δούμε ποια θα είναι η ισχύς και η διάρκεια του. Το αρχικό σενάριο είναι όντως εφιαλτικό: Μια πανδημία θα μπορούσε να κοστίσει φέτος έως και 1 τρις δολάρια στην παγκόσμια οικονομία. Και αυτό, μιας και η «Χώρα του Δράκου» κινεί τα νήματα της οικονομίας ενώ η χώρα μας έχει καταστεί μέσω του λιμανιού στον Πειραιά, μια φυσική, εμπορευματική προέκταση, όντας ο νούμερο ένα συνδετικός κρίκος στην διακίνηση εμπορευματοκιβωτίων προς την Ευρώπη ( το 90% των εμπορευμάτων διακινούνται μέσω της θαλάσσιας οδού και έπειτα μέσω των χερσαίων μεταφορικών επιχειρήσεων).
Να σημειωθεί, ότι η Κίνα και η Ελλάδα υπέγραψαν μνημόνιο συνεργασίας στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Μια ζώνη, Ένας δρόμος» το 2018. Πλέον η χώρα μας έγινε μέλος ενός μηχανισμού για τη συνεργασία των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης με την Κίνα.
Στον ΟΛΠ περιμένουν από μέρα σε μέρα την επιβράδυνση της διακίνησης εμπορευμάτοκιβωτίων, με την COSCO να προβλέπει μείωση στην ανοδική πορεία το τρίμηνο Μάρτιος, Απρίλιος, Μάιος.
Αλλά και η βιομηχανία του τουρισμού στα νησιά μας έχει προετοιμαστεί με την απώλεια 200.000 κινέζων τουριστών που επισκέπτονται την χώρα μας κάθε χρόνο.
Το αισιόδοξο της τελευταίας στιγμής – που γράφονται οι σειρές αυτές – ότι, διαφαίνεται μείωση των κρουσμάτων στην Κίνα. Ίσως, όλα τα παραπάνω να αποφευχθούν, ίσως και να έχουν λιγότερες αρνητικές επιπτώσεις.
Προς το παρόν, ψυχραιμία…
