Ενώ στο Βέλγιο το 1962 περίπου το 80% των ιδιωτικών νοικοκυριών εξακολουθούσε να θερμαίνει με κάρβουνο, «τα κεντρικά συστήματα θέρμανσης σε πολυκατοικίες, βιομηχανικά κτίρια κ.λπ. τείνουν σαφώς να χρησιμοποιούν πετρέλαιο θέρμανσης», αναφέρει η συντακτική ομάδα του περιοδικού MERCEDES TRANSPORT.
Όμως, η διανομή καυσίμων, πραγματοποιείται με φορτηγά και μια αναπτυσσόμενη γενιά επιχειρηματιών, για παράδειγμα, για την Chantier Houiller από τις Βρυξέλλες, η οποία βασίζεται στα L 312, L 328 και LS 328 είναι πλέον γεγονός.
Ένα σημαντικό επιχείρημα υπέρ του στόλου με το αστέρι είναι ο εξορθολογισμός του στόλου και του καυσίμου ντίζελ, λέει ο διευθυντής της επιχείρησης Weits: «Οι κινητήρες των φορτηγών μας λειτουργούν κάθε μέρα ασταμάτητα, από τις επτά το πρωί ως τα μεσάνυχτα. Μπορείς να αντιστοιχίσεις 23 έως 25 λίτρα ντίζελ σε κατανάλωση 55 λίτρων βενζίνης. […] Τα οχήματα επισκευάζονται τόσο διεξοδικά το καλοκαίρι, ώστε να μην υπάρχουν βλάβες κατά τη διάρκεια αυτής της τεράστιας πίεσης το χειμώνα». «Να άλλο ένα επιχείρημα για τα οχήματα της επωνυμίας Mercedes‑Benz», λέει ο Weits. «Ουσιαστικά δεν έχουμε σχεδόν καμία βλάβη στα οχήματά σας».
Στην Chantier Houiller, ο ορθολογισμός αποτελεί επίσης αρχή στις διανομές: Οι εταιρείες διαχείρισης ακινήτων και τα ιδιωτικά νοικοκυριά μπορούν να συνάψουν συνδρομή για την παράδοση πετρελαίου. «Για κάθε συνδρομητή τηρούμε μια κάρτα αρχείου, η οποία δείχνει πότε πρέπει να συμπληρωθεί το πετρέλαιο θέρμανσης. […] Μπορούμε να οργανώσουμε τις παραδόσεις έτσι ώστε να προμηθεύονται οι κάτοικοι ολόκληρων δρόμων, ο ένας μετά τον άλλο».
Αρθρο από το περιοδικό MERCEDES TRANSPORT του 1962
