Kυριακή 13 Απριλίου 2003. Η χαρούμενη εκδρομή στην Αθήνα, των 49 μαθητών της Α΄ τάξης του Γενικού Λυκείου Μακροχωρίου, κατέληξε σε τραγωδία στην «καταραμένη» κοιλάδα των Τεμπών. Το λεωφορείο που τους μετέφερε συγκρούστηκε με φορτηγό, το οποίο ήταν γεμάτο νοβοπάν και στη συνέχεια έπεσε πάνω σε άλλα τρία διερχόμενα Ι.Χ.
Τα νοβοπάν «ξύρισαν» σαν λεπίδες την αριστερή πλευρά του τουριστικού λεωφορείου και 21 μαθητές άφησαν επί τόπου την τελευταία τους πνοή. Άλλοι 9 τραυματίστηκαν σοβαρά και 26 ελαφρύτερα.
Τα σωστικά συνεργεία που έφτασαν στο σημείο έκαναν πάνω από δύο ώρες να απεγκλωβίσουν νεκρούς και τραυματίες. Οι φωτογραφίες από τον τόπο του δυστυχήματος αποτυπώνουν το μέγεθος της τραγωδίας καθώς τα νοβοπάν έκοψαν στα δύο το πούλμαν.
Η δίκη
Η δίκη έγινε πέντε χρόνια αργότερα, τον Οκτώβριο του 2008. Ο οδηγός του λεωφορείου αθωώθηκε, αλλά ο οδηγός της νταλίκας καταδικάστηκε σε κάθειρξη 15 ετών. Οι ιδιοκτήτες της νταλίκας αλλά και του εργοστασίου νοβοπάν, καταδικάστηκαν από 4 έως 14 χρόνια.
Η εταιρεία κατέβαλε επίσης το ποσό των 8.500.000 ευρώ στις οικογένειες των θυμάτων. Όπως είπε ο αντιδήμαρχος Βέροιας το 2012, «παρά τις τιμωρίες, παρά τις αποζημιώσεις, τα παιδιά του Μακροχωρίου δεν θα γυρίσουν ποτέ πίσω”.
Η ιστορία του 35χρονου Ανέστη που διασώθηκε από το δυστύχημα και τελικά αυτοκτόνησε
Ο Ανέστης ήταν ένα από τα παιδιά που διασώθηκαν από το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών. Ήταν ένας από τους τέσσερις μαθητές που νοσηλεύτηκαν στην εντατική μετά το δυστύχημα. Σύμφωνα με πληροφορίες του thestival.gr, ποτέ δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τον θάνατο που είχαν 21 μαθητές και αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα.
Τελικά πέρυσι το καλοκαίρι έβαλε τέλος στη ζωή του με δίκαννο κυνηγετικό όπλο μέσα στο σπίτι του. Ο πατέρας του 35χρονου περιέγραφε τότε τη στιγμή που βρήκε νεκρό το παιδί του.
Όπως είχε πει, η πόρτα του σπιτιού ήταν κλειδωμένη. Χτυπούσε και δεν άνοιγε κανείς. Έτσι κάλεσε έναν γνωστό του για να τον βοηθήσει να ανοίξουν την πόρτα. Κατάφεραν να μπουν στο σπίτι περίπου μία ώρα μετά.
«Ήταν όλα κλειστά, αμπαρωμένα. Πάτησα κουδούνια, φώναζα “Ανέστη”… τίποτα (…). Τον βρήκα στο μπάνιο και το όπλο μέσα στην μπανιέρα με το νερό να τρέχει. Μία χαρά παιδί ήταν» είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο πατέρας του.
