Κάθε μέρα, την ίδια ώρα. Ανεβαίνεις στο τιμόνι, ρίχνεις μια ματιά στα όργανα, γυρίζεις το κλειδί. Ο βραχύς ήχος του κινητήρα σου θυμίζει ότι μόλις έπιασες δουλειά. Πριν ακόμη χαράξει, πριν ανοίξουν τα καταστήματα.
Τα τζάμια είναι ακόμη θολά, το θερμόμετρο έχει πέσει κάτω από τους 20 βαθμούς και σιγά – σιγά θα βλέπει να σφίγγει το κρύο. Αλλά, εσύ εκεί. Στην πρώτη γραμμή.
Κατεβαίνεις την λεωφόρο, πιάνεις αριστερά για την Εθνική οδό, πρέπει να είσαι στην ώρα σου, να πιάσεις σειρά για το Logistics. Μια στιγμή σου περνάει από το μυαλό οι ξένοιαστές στιγμές. Στον τόπο της καταγωγής σου, ονειρεύεσαι να φύγεις, να βγεις στην σύνταξη, να ξυπνάς και να βλέπεις από το παράθυρο την βροχή, και να μην σε νοιάζει, αν γλιστράει, αν έχεις να κάνεις δεκάδες παραδόσεις, σε όλην την πόλη.
Και να μην σφίγγεις το στομάχι σου, για να προλάβεις τον μαγαζάτορα, αν θα βρεις θέση στον διπλό δρόμο, που έχει γίνει μονός από τα διπλοπαρκαρισμένα.
«Μπιπ, μπιπ, μπιπ» χτυπάει ο ήχος που σου θυμίζει ότι έχεις βάλει όπισθεν και το …κολώνεις στη ράμπα.
Οι ίδιες κινήσεις, στο γραφείο κίνησης, τα τιμολόγια, γρήγοροι χειρισμοί με την ράμπα, η πρώτη παλέτα έχει κουνήσει το φορτηγό.
Είσαι ήδη, 65, και ούτε που θυμάσαι πότε ξεκίνησες. Πάντως, μετράς τα χρόνια και διαπιστώνεις ότι, 45 χρόνια στο τιμόνι είναι πολλά. Και στο υπενθυμίζει αυτό το πιάσιμο στο σβέρκο, που χτυπάει καμπανάκι, ότι, έχει λίγο …στραβώσει στο σασί.
Και όμως, είσαι 65 και συνεχίζεις να μην έχεις δικαίωμα να αργήσεις, να μη χαλάσει το φορτηγό, να πας για σέρβις, την τσιμούχα που χάνει υγρά από την υδραυλική πόρτα, να κάνεις υπολογισμούς με το κεφάλι σου – το κομπιουτεράκι δεν το θες, γιατί σου την χαλάει τη διάθεση – να σκεφθείς, ότι, παραμονές γιορτών, αργιών, εσύ πρέπει να είσαι εκεί.
Ναι, στα 65, συνεχίζεις να αγαπάς το φορτηγό, αλλά, σε έχουν …γκρεμίσει οι υποχρεώσεις, και ότι, τώρα, ήδη παλεύεις να τρυπώσεις το φορτηγό ανάμεσα σε τρία διπλοπαρκαρισμένα, για να τροφοδοτήσεις το πρώτο μίνι μάρκετ της γειτονιάς.
Καλημέρα σε όλους τους οδηγούς φορτηγών, καλά δρομολόγια, και μην στρίβετε στα δύσκολα!
