Το οπτικό πεδίο – μεταφορικά – έχει βαρύσουσα σημασία, κυρίως όταν στην χώρα μας αυτή την περίοδο δραστηριοποείσαι επιχειρηματικά και ειδικότερα στον κλάδο των μεταφορών. Μια θυμόσοφη παροιμία αναφέρει ότι «Όταν μία πόρτα κλείνει, μια άλλη ανοίγει. Συχνά όμως κοιτάμε περισσότερο την κλειστή πόρτα, και σπάνια βλέπουμε αυτήν που έχει ανοιχτεί». Kαλώς ή κακώς, οι επαγγελματίες, οι μεμονωμένοι μεταφορείς δεν είδαν πιθανόν, όλα αυτά τα δύσκολα χρόνια της κρίσης, την ανοιχτή πόρτα, ακόμη και αν ήταν ελάχιστα ανοιχτή, ως χαραμάδα. Οι συγχωνεύσεις σε μεγάλα σχήματα ήταν η μοναδική, ίσως, λύση που θα λειτουργούσε ως πανοπλία, απέναντι στις μάχες με αντίπαλο το κράτος, την φορολογία, την παράνομη – αλλοδαπή – μεταφορά κ.α. Οι μεταφορές, χάρη στον τουρισμό, θα καταφέρουν και φέτος να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, με όλα τα συσσωρευμένα προβλήματα.
Το Logistics αναπτύσσεται στην χώρα μας με γοργούς ρυθμούς, με επιχειρήσεις που έχουν επενδύσει στη σωστή κατεύθυνση και πλέον, βλέπουν την επόμενη δεκαετία ως μια χρυσή ευκαιρία.
Ο κλάδος των logistics (υπηρεσίες προς τρίτους) παράγει το 6% περίπου του ΑΕΠ της χώρας, το οποίο ανεβαίνει στο 9,5%, συμπεριλαμβάνοντας τις ιδίες υπηρεσίες logistics που παρέχονται εσωτερικά από πολλές εμπορικές και μεταποιητικές επιχειρήσεις. Δίνει δουλειά στο 4,7% των απασχολούμενων ( περίπου 200 χιλ. άτομα).
Είναι λοιπόν, μια ευκαιρία οι μεταφορές – και οι άνθρωποι που διαχειρίζονται την χερσαία ελληνική μεταφορά – να δουν τη νέα ευκαιρία, αρκεί και η πολιτεία να ξεκλειδώσει το χειρόφρενο της πολυδιαφημισμένης ανάπτυξης, που, ακόμη και σήμερα, είναι στο συρτάρι των παχυλών υποσχέσεων.
