Σε ανάρτηση του στο FACEBOOK, ο έμπειρος αυτοκινητιστής Αναστάσιος Τσουρουκίδης αναφέρθηκε στα κακώς κείμενα της Ελληνικής μεταφοράς, προτείνοντας λύσεις για το μέλλον, που θα …ξεμπλοκάρουν την ζοφερή κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο κλάδος.
Αγαπητοί συνάδελφοι, όλοι γνωρίζουμε συναδέλφους που δεν μπορούν να πάρουν σύνταξη, δεν μπορούν να μεταβιβάσουν ή να καταθέσουν την άδεια δημόσιας χρήσης και τέλος δεν μπορούν να πουλήσουν το φορτηγό τους γιατί χρωστούν στο δημόσιο.Αγαπητοί συνάδελφοι τρέμω,τρέμω στην ιδέα ότι αυτή η κατάσταση θα συνεχιστεί. Κάποιοι από εμάς σκεπτόμενοι το σήμερα και την επιβίωση τους δεν βλέπουν το αύριο. Μη πληρώνοντας ασφαλιστικές εισφορές, ΦΠΑ και ετήσιους φόρους, χτυπούν δουλειές με τιμές κάτω του κόστους και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να αναγκάζονται ακόμα περισσότεροι συνάδελφοι να ακολουθήσουν αυτή την λογική η οποία είναι αδιέξοδη για τους ίδιους και για ολόκληρο τον κλάδο. Πως ξεκίνησε αυτό το καθοδικό σπιράλ;
Με την νέα διάταξη του άρθρου 18 του Ν.4070/2012 δόθηκε η δυνατότητα να περνούμε ΚΤΕΟ χωρίς να παρουσιάζουμε την ασφαλιστική και φορολογική μας ενημερότητα όπως ίσχυε παλαιότερα. Πολλοί συνάδελφοι καλωσόρισαν το συγκεκριμένο μέτρο μη βλέποντας την παγίδα για τους ίδιους. Από τότε και στο εξής το κόστος μεταφοράς έχει πέσει πολύ κάτω από το πραγματικό. Ωφελούμενοι είναι οι βιομήχανοι οι οποίοι καταβάλλουν μικρότερο κόμιστρό. Αυτό είναι εξωφρενικό αν αναλογιστεί κανείς ότι ο κύκλος εργασιών των μεταφορών, με εξαίρεση την περίοδο του κορονοϊού, μειώθηκε μόνο 5% από το 2015 μέχρι το 2020 που σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί τις μειώσεις που προσφέρουν οι συνάδελφοι. Δουλειά ΤΖΑΜΠΑ με ανυπολόγιστο προσωπικό και συλλογικό κόστος.Η πρόταση μου για να λυθεί αυτό το αδιέξοδο είναι: Πρώτον, συλλογικός αγώνας για μείωση φορολογίας.
Δεύτερον, να υπάρξει άμεσα δυνατότητα διακανονισμού των χρεών των συναδέλφων που χρωστούν στο δημόσιο με παράλληλη επαναφορά της επίδειξης φορολογικής και ασφαλιστικής ενημερότητας στο ΚΤΕΟ. Με αυτό τον τρόπο τα κόμιστρα θα επανέλθουν στο πραγματικό κόστος μεταφοράς και ο κλάδος θα μπει σε τροχιά επανεκκίνησης με προοπτική. Σε διαφορετική περίπτωση θα συνεχίσουμε να σκάβουμε τον λάκκο μας με συνέπιες ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ. Θα χάσει κόσμος όχι μόνο το φορτηγό του και την σύνταξη του αλλά και το ίδιο του το σπίτι.Είμαι 65 ετών και σύντομα συνταξιούχος αλλά αγαπώ και πονάω τον αυτοκινητιστή. Δεν θέλω να είμαι συνένοχος σε αυτό που πρόκειται να γίνει. Ξέρω είναι δύσκολο αλλά ας προσπαθήσουμε πριν είναι αργά. Υ.Σ. Ας αναλογιστούν όλοι οι συνάδελφοι που βρισκόμαστε σήμερα και που θα ήμασταν με δυνατούς συνεταιρισμούς…
