Οι μισοί βλέπουν το ποτήρι μισό – άδειο και οι άλλοι μισό- γεμάτο. Πάντα έτσι γίνεται, γιατί, ποτέ δεν μας βρίσκει όλους η άσχημη στιγμή στην ίδια κατάσταση. Το ίδιο συμβαίνει και με τις μεταφορές και τον ευρύτερο κλάδο που «χτίζει» την μεγάλη οικογένεια των χερσαίων μεταφορών ( αναφέρομαι στα συνεργεία φορτηγών, τα ανταλλακτικά κ.α.).
Είναι όμως ,αλήθεια, ότι, αυτή τη στιγμή θέλουμε να γυρίσουμε την μίζα της οικονομίας, να βάλουμε τις μηχανές της μεταφοράς στο φουλ και ευτυχώς, δεν μας απασχολεί μια βαριά απώλεια σε ανθρώπινες ζωές, όπως αυτές που βίωσαν η Ιταλία και άλλες χώρες.
Χάθηκαν όμως, 160+ συνάνθρωποι μας, από μια «γρίπη» νέου τύπου, που άλλοι αμφισβητούν και άλλοι σκιάζονται.
Όμως, οι οδηγοί μεταφορών, οι αυτοκινητιστές, όσοι βρίσκονται πίσω από το τιμόνι, διαπιστώνουν μια όμορφη εικόνα, που νοσταλγήσαμε όσο ποτέ άλλοτε τα τελευταία χρόνια.
Τους ανθρώπους να ετοιμάζουν τα μαγαζιά τους – σαν να είναι η πρώτη φορά – να καθαρίζουν τις βιτρίνες, να σκάνε με χαμόγελο ( επιτέλους) στα καφέ, εστιατόρια, τα μικρά μαγαζάκια της γειτονίας με μια σκούπα στο χέρι.
Με αυτό το χαμόγελο ξεκινάει η νέα φάση, η επανεκκίνηση μετά την πρωτόγνωρη καραντίνα, που τρόμαξε τους πάντες ( σαν κάτι από ταινία επιστημονικής φαντασίας).
Ξεκινάει η νέα φάση και στην χερσαία μεταφορά, που σε λίγες ημέρες, το 80% των φορτηγών που έμεινε κλειδωμένο, θα κόψει τα πρώτα δελτία αποστολής, θα περάσει από το συνεργείο για ένα τσεκ – απ, θα αρχίσει να γράφει χιλιόμετρα, έστω και με πληγωμένες τις επιταγές .
Θέλει θάρρος το τιμόνι, τόλμη η επιχειρηματική , μεταφορική δραστηριότητα , κότσια οι απλήρωτοι λογαριασμοί.
Όμως , είναι «ευχάριστο» να χαλάμε τον χρόνο μας για τις οικονομικές απώλειες, παρά, να ζούσαμε στιγμές σαν αυτές που εξόντωσαν την Βόρεια Ιταλία.
Είναι ώρα για υπολογισμούς , σχέδια, επισκευές φορτηγών, επιλογές πελατών. Λοιπόν, η μίζα γυρίζει και αυτή τη φορά δεν πρέπει θα ξανασβήσει…
